Fingilo

فینگیلو

آدرس:تهران
تلفن:0210000
ایمیل: mail@gmail.com

بازی درمانی کودکان

بازی درمانی کودکان

 

بازی درمانی کودکان  یک نوع مشاوره یا روان درمانی است همچنین از دیرباز تاکنون بازی به عنوان یک ابزار

درمانی جایگزین برای درمان نشانه های کودکان دارای مشکلاتی مانند افسردگی بالینی،اختلال

نقص توجه و اختلالات اضطراب به کار برده شده است.

از بازی درمانی برای ارزیابی، جلوگیری یا درمان چالش های روانی و اجتماعی استفاده می کند.

گرچه بازی درمانی می تواند برای بزرگسالان نیز مورد استفاده قرار گیرد، اما بیشتر برای کودکان مورد

استفاده قرار می گیرد. به نظر می رسد که این درمان، فقط سرگرم شدن با اسباب بازی ها است.

با این حال، تحقیقات نشان می دهد که بازی تراپی در درمان بسیاری از مشکلات سلامت روان و اختلالات

رفتاری موثر است.

روان شناسان و روانپزشکان کودک همواره اعتقاد داشته اند که بازی می تواند در کودکان برای برقراری

ارتباط، یادگیری و فراهم کردن اطمینان خاطر، فرونشاندن اضطراب و شاید بهبود اعتماد به نفس به کار برده شود.

کودکان خردسال خودشان را از طریق بازی اثبات می کنند زمانی که حالت استقلال و ابراز معنی دار برایشان

ممکن نیست. در مقابل، بازی روشی غیرمستقیم برای درمانگران در برانگیختن ادراکات، تفکرات

و رفتارهای کودکان است.

 

بازی درمانی

بازی های درمانی در موارد ذیل می تواند به کودکان کمک کند:

  • مهارت های اجتماعی جدید را یاد بگیرد
  • حس همدلی و احترام در کودک تقویت شود
  • ایجاد مهارت های بین فردی را بهبود بخشد
  • شناسایی و بیان احساسات به شیوه ای سالم را یاد بگیرد
  • در قبال رفتارهایش مسئولیت پذیر باشد
  • مهارت های حل مسئله را بهتر یاد بگیرد و تمرین کند

 

مسائلی که با بازی درمانی حل میشود

  • اختلالات اضطرابی
  • بیش فعالی
  • معضلات اجتماعی معلولیت های فیزیکی و یادگیری
  • افسردگی
  • غم و اندوه
  • اختلال طیف اوتیسم
  • مدیریت خشم
  • طلاق
  • تجاوز
  • مشکلات مرتبط با مدرسه

 

جمله معروف مشکلات کودکان با بزرگ شدنشان بزرگتر می‌شود جمله ای کلیشه ای و اشتباه است.

کودکان با هر روز بزرگ شدن بایستی توانایی‌های خویش در حل مسئله را بهبود ببخشند یکی از این

راه‌ها بازی درمانی است. برخی بازی‌ها احساسات، برخی دیگر قدرت حل مسئله، برخی دیگر عضلات

کوچک و برخی دیگر عضلات بزرگتر کودکان را در گیر می‌کند در این درگیری انرژی کودک تخلیه شده

و احتمال اضطراب، افسردگی، پر تحرکی و سرخوردگی ناشی از این انرژی مازاد کاهش می یابد.

تصویر کنید کودکی که نتواند ساده‌ترین مسائل زندگی خود مانند نظافت اتاق خواب خود را انجام ندهد،

این عدم توانایی در انجام فعالیت مربوطه وقتی با تذکرات خانواده نیز همراه باشد به او استرس زیادی تزریق

می‌کند. در واقع سلامت جسمی کودکان بیشتر در گرو تغذیه و سلامتی روحی آن‌ها بیشتر در

گرو حل مسئله، پایش و پویش در حوزه‌های مختلف است.

به عنوان مثال: کودکی که در جستجوی قدرت است، معمولاً در بازی نقش رهبر، رئیس، فرمانده یا

حتی نقش مدیر مدرسه را بازی می‌کند یا یک کودک پرخاشگر ممکن است در بازی، عروسک‌هایش

را بزند یا اسباب بازی‌هایش را بشکند که ازطریق بازی درمانی می توان به بهبود آن کمک کرد.

پرخاشگری به صورت مستقیم و غیرمستقیم در بازی کودک نمایان می‌شود. کودک پرخاشگر ممکن

است به وسیله چاقو یا قیچی بر میز و اسباب بازی‌ها حمله کرده و محیط را به یک میدان جنگ تبدیل کند.

در واقع کودک دنیای خود را با اسباب بازی‌هایی که در دسترس دارد، فرافکنی می‌کند.

 

بازی درمانی

 

بازی درمانی در منزل چگونه مفید واقع می شود

 

بازی با خردسالان برای احساس ارتباط، امنیت و دلبستگی اساسی می باشد.

در محیط خانگی سبک فرزندپروری شاد و مفرح از میزان کشمکش بر سر قدرت می کاهد و موقعیت های

تنش زا را به سمت موقعیت های لذت بخش سوق می دهند.

ازی یک راه طبیعی در برطرف کردن و آزاد کردن تحولات هیجانی روزانه کودکان است.

ضمن آنکه کوهن با این نظر موافق است که لحظاتی برای آموزش وجود دارند، زمان بازی بیشتر باید

به ساختن ارتباطات اختصاص داده شود.

وی می گوید “کودکان بدون یا مبتلا به بیش فعالی با میل خود به من مراجعه می کنند و آنچه در ذهن دارند

را با من در میان می گذارند. اگر ما به کودکان اجازه ندهیم تا این ارتباط را از طریق بازی برقرار کنند، آنها

به روشی خشمگین و ناخوانده ارتباط برقرار می کنند و بنابراین ما دست به کار تنبیه می شویم”.

 

محیط بازی‌ درمانی:

 

محیط بازی باید ثابت باشد و در واقع شامل یک محدوده بسته که عمدتاً یک اتاق مخصوص است

که از لحاظ روشنایی و دما در جای مناسبی از ساختمان قرار داشته باشد. بچه‌ها باید در محدودة

اتاق بازی کنند و هیچیک از اسباب‌بازی ها را نباید از اتاق خارج کنند.

برای هر جلسه درمان یکسری اسباب‌بازی از قبل تهیه می‌شود و در نظر گرفته می‌شود که عمدتاً

شامل نوزاد عروسکی، بطری شیر نوزاد، مداد رنگی، سربازان عروسکی، تفنگ عروسکی،

تعدادی عروسکهای کاغذی که بیانگر اعضای خانواده باشد،‌ خانه عروسکی، خمیرهای بازی و توپ

است که در اختیار بچه‌ها قرار داده می‌شود و می‌گوییم: «هر بازی که دوست داری انجام بده.»

 

انواع بازی درمانی،سرگرمی ها فعالیت ها

 

کودکان روحیات متفاوتی دارند و با توجه به ویژگی های خود؛ بازی های مختلفی را تجربه می کنند.

عواملی که در انتخاب نوع بازی کودکان دخالت دارد عبارتند از: تفاوت های فردی سطح رشد جسمی

و حرکتی ،میزان سلامتی ؛ بهره ی هوشی؛ جنسیت؛ خلاقیت؛ موقعیت جغرافیایی و فرهنگ خانواده

 

بازی های جسمی

از قدیمی ترین نوع بازیها ست ؛ به ابزار مخصوص نیازمند است؛ هم به صورت انفرادی و هم به صورت گروهی

انجام می شود ؛ برای مصرف انرژی اضافی بدن ونجات یافتن از خستگی و کسالت بسیار مفید است

و رفتارهای نا آرام و پرخاشگری توأم با عصبانیت کودک را کاهش می دهد .

 

بازی های نمادی

زمانی که کودک دستیابی به ابزار و وسایل مورد نیاز خود را غیر ممکن می بیند ؛ نیازها و آرزوهای

خود را با استفاده از وسایل مورد نیاز خود را غیر ممکن می بیند ؛ نیازها و آرزوهای خود را با استفاده

از وسایل نمادین و از طریق بازی بیان می کند . برای مثال بر تکه ای چوب سوار شده ؛ این طرف و آن

طرف می رود ؛ مانند این که سوار بر اسبی شده و آن را هدایت می کند . این نوع بازی ها یکی از

بهترین شیوه های بازی درمانی محسوب می شوند.

 

بازی های نمایشی

کودک در تقلید از بزرگترها از لباس و وسایل مخصوص آن ها نیز استفاده می کند ؛ مانند پسر کوچکی

که کت پدر را به تن کرده؛ عینک اورا به چشم می زند و یا دختربچه ای که کفش پاشنه دار مادر را

پوشیده و به زحمت راه می رود.

 

بازی های تقلیدی

کودک به تقلید نقش هایی می پردازد که آن ها را باور کرده است . معمولاً بهترین شخصیت ها برای

شروع ایفای نقش؛ والدین؛ برادران ؛ خواهران و دوستان هستند. کودک از ایفای نقش لذت برده و تجربه

کسب می کند . در دوره ی دبستان بیشترنقش معلمان را تقلید می کند ؛ در حالی که در دوره ی نوجوانی

از تقلید رفتار بزرگسالان دوری می کند و به تقلیذ رفتار همسالان می پردازد که این خود آغازی است برای

هماهنگی و همسو شدن با گروه های اجتماعی و ایفای نقش های واقعی زندگی

 

بازی های آموزشی

مهمترین وسیله آموزش کودک؛ استفاده از وسایل بازی مناسب است ؛ مانند مکعب های چوبی که

کودک با جورکردن و دسته بندی کردن آن ها می تواند با مسائل اساسی اما ساده و آسان ریاضی آشنا شود.

از خانه ی کوچک اسباب بازی برای آشنا کردن کودک با واقعیت های موجود زندگی می توان استفاده کرد .

بازی های آموزشی موجب تقویت حواس و رشد قوای ذهنی و اجتماعی کودک می شوند؛ به شرط آن که

سعی کنیم کنترل اصلی بازی در اختیار کودک باشد و جهت و مسیر آن را او تعیین کند.

 

بازی های خلاقیتی

کودک از طریق به وجود آوردن چیزی ؛ عقاید و احساساتش را اظهار می کند ؛ مانند نقاشی ؛ موسیقی ؛

خمیر بازی ؛ شن بازی و یا استفاده از لغات که او را قادر می سازد تا در آینده داستان ؛ شعر و نمایشنامه بنویسد.

 

بازی درمانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *