Fingilo

فینگیلو

آدرس:تهران
تلفن:0210000
ایمیل: mail@gmail.com

استرس در کودکان

استرس در کودکان

همانند بزرگسالی استرس در کودکان نیز اتفاق می‌افتد. با این تفاوت که کودکان علائم استرس

و اضطراب را به شیوه‌های دیگری نشان می‌دهند. بیشترِ ما دوست داریم به دورانِ خوشِ کودکی

بازگردیم همان دورانِ بی‌دغدغه، شاد و سرشار از بازی‌های کودکانه. اما انگار فراموش کرده‌ایم که

آن دوران زیبا و خوش نیز گاهی با استرس همراه بود.

واقعیت این است که کودکان نیز استرس را تجربه می‌کنند.

این عوارض در دوران کودکی از اهمیت بیشتری برخوردار است؛ چرا که مغز و بدن کودک

در این دوران در حال رشد و تکامل است و استرس می‌تواند در روند رشد اختلال ایجاد کند.

عوامل بسیار زیادی وجود دارد که ممکن است در کودک استرس ایجاد کند. استرس می تواند

هر فردی را که احساس ناامیدی می کند تحت تأثیر قرار دهد حتی کودکان. پیش از رفتن به مدرسه

جدایی از والدین و پس از آن فشارهای تحصیلی و اجتماعی بخصوص تطبیق دادن خود با شرایط موجود

در کودک استرس ایجاد می کند.

بسیاری از کودکان بعد از ساعات مدرسه فرصتی برای بازی یا استراحت کردن ندارند.

اگر کودکی از فعالیت فوق برنامه شکایت دارد و یا تمایلی به انجام دادن آنها ندارد، به این معناست

که بیش از حد معمول برای او برنامه ریزی شده است که این مساله خود منشا استرس برای کودک می گردد.

کودکانی که تصاویر ناراحت کننده در تلوزیون تماشا می کنند و یا اخبار مربوط به بلایای طبیعی، جنگ

یا تروریسم را می شنوند ممکن است نگران امنیت خود یا افراد مورد علاقه خود شوند.

 

علائم استرس در کودکان

 

استرس در کودکان کم سن و سال می‌تواند به صورت ناخن جویدن، مکیدن شست،

شب ادراری، انگشت در بینی کردن و… باشد، اما در کودکان بزرگ‌تر می‌تواند به شکل اذیت کردن

دیگران ،پرخاشگری، بدزبانی، دروغ گفتن،کابوس دیدن، بی نظمی، نداشتن اعتماد به دیگران و…

خود را نشان دهد.

هم‌چنین برخی از بچه‌ها علائم جسمانی خاصی از خود نشان می‌دهند.

دل درد و سردرد از جمله علائم جسمانی رایجی هستند که بچه‌ها هنگامی که تحت فشار هستند

آن‌ها را تجربه می‌کنند. علاوه بر همه این‌ها باید به علائم روانی کودکتان نیز توجه کنید.

او ممکن است به خاطر استرسی که دارد دچار مشکلات تمرکز شود، افت تحصیلی کند و انزوا

و گوشه‌گیری شود. در این شرایط بسیار اهمیت دارد که از یک روانشناس کودک مجرب کمک بگیرید

تا شرایط روانی فرزندتان بیشتر مورد ارزیابی قرار بگیرد. اکثراً هنگامی که کودک دچار مشکل توجه می‌شود.

اختلالاتی نظیر بیش فعالی به ذهن می‌آید در حالی که در این میان نباید نقش استرس را نادیده گرفت.

 

استرس در کودکان

 

عوامل ایجاد استرس در کودکان چیست؟

 

کودکان در حین رشد و بلوغ یاد می‌گیرند که با استرس مواجه شوند و به آن واکنش نشان بدهند.

بسیاری از عواملی که موجب استرس‌ می‌شوند، برای بزرگسالان قابل‌مدیریت هستند، اما برای

کودکان بسیار پیچیده و آزاردهنده‌اند، درنتیجه حتی تغییرات کوچک نیز می‌توانند.

بر احساس آرامش و امنیتِ کودکان خدشه وارد کنند.

 

موارد زیر از رایج‌ترین عوامل ایجاد استرس در کودکان هستند

  • نگرانی درمورد تکالیف یا نمرات مدرسه
  • درد، جراحت، بیماری و …
  • حجم فعالیت‌ها و مسئولیت‌ها در مدرسه، باشگاه و غیره
  • مشکل با دوستان، آزار دیدن و زورگوییِ سایر بچه‌ها یا فشارهایی که از سمت گروه به کودک وارد می‌شود
  • تغییر مدرسه، نقل مکان یا مسائل و مشکلات خانوادگی، بی‌خانمانی و غیره
  • داشتن افکار منفی نسبت به خود
  • تغییرات جسمی و فیزیکی (مثلا در دوره‌ی بلوغ) در دختران و پسران
  • مشکلات خانوادگی مانند طلاق یا جدایی
  • وجود مشکلات و مسائل مالی در خانواده
  • زندگی در منطقه یا خانه‌ای ناامن

راهکار های ساده برای کاهش اضطراب و استرس در کودکان

  • با کودکان از ترس هایشان صحبت کنید
  • باعث مثبت نگری کودک خود شوید
  • به او اطمینان بدهید که لازم نیست بهترین باشد
  • استرس را از خودتان دور کنید
  • از کودک سوال کنید که چرا استرس دارد
  • به کودک اعتماد به نفس بدهید
  • سرگرمی برایش ایجاد کنید
  • از پاداش دادن به موقع به کودک دلبندتان غافل نشوید
  • به حرف‌های کودک‌تان گوش بدهید
  • به فرزندتان کمک کنید تا به کارهایش فکر کند
  • مشکل را بزرگ نکنید
  • حامی و همراه کودک‌تان باشید
  • صبور باشید
  • به فرزندتان حق انتخاب بدهید
  • احساس آرامش در محیط خانه
  • صدای خود را بالا نبرید

استرس در کودکان

 

 

تأثیرات استرس بر مغز کودکان

 

مغز ارگان اصلی برای تجربه استرس و سازگاری با آن است؛ زیرا این مغز است

که تهدیدها را پردازش می‌کند و پاسخ رفتاری مناسب را برای فرد تعیین می‌کند.

در سال‌های اولیه رشد، یعنی در دوران کودکی مغز به سرعت در حال رشد است و نسبت

به آسیب‌های محیطی بسیار حساس است. اگر مغز در این دوران به طور زودهنگام با استرس

مواجه شود احتمال دارد در آینده نسبت به استرس‌های زندگی آسیب‌پذیری بیشتری از خود نشان دهد.

به این صورت که مدارها و انتقال‌دهنده‌های عصبی مرتبط با اضطراب در فرایند رشد دچار حساسیت افراطی

می‌شوند. در نتیجه فرد رویدادها را بیش از اندازه به صورت تهدید تعبیر خواهد کرد.

به دلیل رخ دادن این تغییرات این کودکان معمولاً بیش از سایرین در معرض خطر ابتلا به اختلالات

اضطرابی قرار می‌گیرند. هم‌چنین به دلیل ترشح بیشتر هورمون استرس یا همان کورتیزول بدن

آن‌ها از ابتدا سیستم ایمنی ضعیف‌تری را شکل می‌دهد که باعث می‌شود

بیماری‌های بیشتری به سراغ فرد بیایند.

و در آخــــــر

  • می توانید به فرزند خود توصیه کنید تا برای خارج شدن از شرایط استرس زا ، قدم بزند و یا حتی اگر دوست داشته باشد می تواند مطلبی را بنویسد.
  •  اجازه دهید که استرس را از خودش دور نماید.
  •  زمانیکه آرام گرفت ، با او صحبت کنید تا بفهمید چه راه حل مناسبی برای مشکلش می توانید پیدا کنید.
  • سعی کنید در تمام وقت به او احساسی مثبت القاء نمایید و بگویید که کمتر مشکلی است که قابل حل نباشد و تمام اینها موقتی است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *